|
|
De situatie vanaf het jaar 2001 lijkt
helemaal niet zo bijzonder… een wijziging van het belastingstelsel
komt wel vaker voor. En dat is voor het eerst in de lange
geschiedenis van onze belastingwetgeving. Belastingvrij kapitaal En daarmee komt de polishouder bedrogen
uit. Bij het afsluiten van de polis heeft hij zich laten vertellen
dat er sprake is van een fiscaal voordeel: over de uitkering kan
belastingvrij worden beschikt tot een bepaald maximum bedrag. Degene
die twijfelde tussen een 'gewone' spaarrekening-bij-de-bank en een
spaarpolis, kent ongetwijfeld de regel: tot een rente van ƒ 1.000,--
per persoon behoeft geen belasting te worden betaald. Fictief rendement De fiscus gaat ervan uit dat ons vermogen jaarlijks met 4% in waarde zal toenemen. Over dit 'fictief rendement' wordt een belasting geheven van 30%, zodat per saldo over uw gehele bezit een belasting moet worden betaald van 1,2%. Het kenmerk van een spaarpolis is dat niet eerder dan na 15 jaar een uitkering kan worden genoten. Tijdens de opbouwfase moet er daarom gewoon 'geld bij'. Betekent dit, dat we terugmoeten naar de vertrouwde spaarrekening? Neen. De rente op een rekening is nog altijd lager dan het rendement via een spaarpolis, zélfs na aftrek van 1,2% belasting. Gewekt vertrouwen Nu oude wetgeving niet langer wordt eerbiedigd is het de vraag wat de volgende wetswijziging gaat inhouden. Wat dit ook mag zijn, één ding is voortaan duidelijk: afspraken die de fiscus met u maakt, zijn vanaf 2001 op los zand gebaseerd. Een 'uiterste houdbaarheidsdatum' op toekomstige wetsartikelen zou naar onze mening zeker niet misstaan… |